Archiwa blogu

Jak dłużnik lub wierzyciel mogą przeciwdziałać uchybieniom w trakcie postępowania egzekucyjnego?

W obecnych czasach postępowanie egzekucyjne jest bardzo popularnym, aczkolwiek nie zawsze skutecznym sposobem na odzyskanie wierzytelności. W ramach postępowania, komornik dokonuje szeregu czynności: od samego wszczęcia postępowania egzekucyjnego, przez poszukiwanie majątku dłużnika, aż po odzyskanie wierzytelności. W trakcie przeprowadzenia ww. czynności często zdarzają się uchybienia.

Polskie postępowanie cywilne przewiduje możliwość przeciwdziałania uchybieniom w ramach postępowania egzekucyjnego m. in. poprzez tzw. skargę na czynności komornika.W dalszej treści artykułu zostaną przedstawione informacje szczegółowe dotyczące ww. instytucji.

Na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, w którego okręgu toczyłaby się egzekucja, bez względu na faktyczny wybór komornika dokonany przez wierzyciela. Skarga na czynności komornika jest dopuszczalna nie tylko w odniesieniu do czynności (facere), ale również do zaniechania przez komornika czynności do których (zdaniem skarżącego) był zobowiązany (non facere). Skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone.

 

Skarga na czynności komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego (art. 126 w zw. z art. 13 § 2 KPC) oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano; powinna również zawierać wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem. Skarga może być również wniesiona w formie ustnej do protokołu (np. podczas licytacji komorniczej).

 

W § 4 art. 767 KPC zostały wskazane terminy do wniesienia skargi na czynności komornika, sposób obliczania ww. terminów został uzależniony od okoliczności stanowiących podstawę złożenia skargi i tak:

 

Skargę na działanie wnosi się do sądu w terminie tygodniowym od dnia czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona; w innych wypadkach (poza opisanymi powyżej) – od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynności komornika naruszone bądź zagrożone; w braku zawiadomienia – od dnia dowiedzenia się przez skarżącego o dokonanej czynności;

Skargę na zaniechanie wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym czynność powinna być dokonana.

 

W dalszym etapie sąd przesyła odpis skargi komornikowi, który w terminie trzech dni sporządza na piśmie uzasadnienie dokonania zaskarżonej czynności lub przyczyn jej zaniechania. Następnie przekazuje uzasadnienie wraz z aktami sprawy do sądu, do którego skargę wniesiono, chyba że skargę w całości uwzględnia – o czym zawiadamia sąd, skarżącego oraz innych zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy.

 

W wyniku postepowania wszczętego na skutek skargi sąd może: w całości lub części uwzględnić skargę, oddalić skargę (jeśli nie znajdzie uchybień postępowania egzekucyjnego), odrzucić skargę (jeśli obarczona została brakami formalnymi).

 

Od wniesienia skargi na czynności komornika sąd pobiera opłatę stałą w kwocie 100 zł (art. 25 ust. 1 pkt 1 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

 

Robert Czaplicki

HILLS LTS S.A.

http://strefynieruchomosci.blog.pl

Czego nie powinien robić windykator?

Kilka tygodni temu rząd przyjął nowe założenia do ustawy antylichwiarskiej, które mają bardziej zabezpieczyć interesy osób decydujących się na pożyczki tzw. ”chwilówki”. Jednak zanim nowe regulacje zaczną obowiązywać, warto posiadać wiedzę, jak obronić się przed windykatorami, którym podmioty udzielające takich pożyczek sprzedają złe długi.

Przede wszystkim osoba zadłużona powinna zostać powiadomiona o zmianie wierzyciela, co oznacza, że od teraz będzie się z nią kontaktować windykator, a nie instytucja pożyczkowa. Po drugie windykator ma zawężone pole działania. Oznacza to, że nie może nachodzić nas w domu, obrażać, zastraszać ani grozić przejęciem własności. Jedyną osobą, która może wejść do domu dłużnika bez jego akceptacji jest komornik z prawomocnym wyrokiem sądu, który ma ze sobą.

Innym postępowaniem, jakiego nie może dopuścić się windykator jest rozmowa o dłużniku z jego pracodawcą, przyjaciółmi lub znajomymi. Nie może także żądać numeru jego rachunku bankowego czy oszczędnościowego, straszyć wpisem do rejestru dłużników lub zawiadomieniem służb policyjnych o przestępstwie.

Warto wiedzieć, że pisma, w których windykator wysnuwa groźbę egzekucji majątku nie posiadają mocy prawnej. Postępowanie egzekucyjne może rozpocząć się wyłącznie na wniosek komornika na podstawie prawomocnego wyroku sądowego.

Jak efektywnie bronić się przed nadgorliwym windykatorem? Dobrze jest rejestrować wszystkie przeprowadzone z nim rozmowy. Potrzebne jest jednak wcześniejsze uprzedzenie o tym zamiarze. Gdy prośby o zaprzestanie nękania telefonami, SMSami i wezwaniami nie przyniosą pożądanego skutku, należy zawiadomić policję lub w prokuraturze złożyć zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Ponadto można również złożyć doniesienie o nieetycznym działaniu windykatora do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Joanna Walerowicz

mojszmal.pl