Archiwa blogu

Jakie kroki podjąć przy utracie prawa jazdy?

Brak koniecznych dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień do kierowania pojazdem podczas jego prowadzenia skutkuje nieprzyjemnymi konsekwencjami. Zatem, jeżeli zorientujemy się, że nasze prawo jazdy gdzieś się zapodziało, lepiej nie siadać za kółko.

Według ustawy prawo o ruchu drogowym, prawo jazdy powinniśmy mieć przy sobie, zawsze wtedy, gdy prowadzimy samochód. Jednak w momencie, gdy w trakcie policyjnej kontroli nie mamy przy sobie dokumentu i nie okażemy go funkcjonariuszowi Policji, ten na podstawie naszych danych łatwo odnajdzie w systemie informacje o posiadanych przez nas uprawnieniach. Nie oznacza to jednak, że nie zostaniemy ukarani za brak potrzebnych dokumentów. Na szczęście nie są one zbyt ciężkie. Kierowca, który nie posiada przy sobie ważnego dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdem może zostać ukarany grzywną w postaci mandatu w wysokości 50 zł. Co ważne, za to wykroczenie nie zostaną na nas nałożone żadne punkty karne.

Problemy mogą się pojawić, gdy spowodujemy wypadek lub kolizję drogową. Wówczas firmy ubezpieczeniowe wymagają kopii dokumentów stwierdzających nasze uprawnienia do prowadzenia pojazdów. Ich brak sprawić może kłopoty związane z szybką likwidacją szkody.

W przypadku utraty prawa jazdy należy zgłosić ten fakt w starostwie powiatowym, które jest urzędem odpowiedzialnym za wydanie naszego prawa jazdy. Termin zgłoszenia wynosi 30 dni, a po jego dokonaniu można napisać wniosek o wydanie duplikatu prawa jazdy, czyli tzw. wtórnika. W tym celu należy dostarczyć zdjęcie i uiścić opłatę skarbową w wysokości 100 zł.

Utratę prawa jazdy zwłaszcza, gdy straciliśmy także dowód osobisty warto zgłosić także na komendzie policji. Tym samym dokumenty zostaną zastrzeżone, przez co nie będzie zagrażało nam ich nielegalne wykorzystanie przez osoby niepowołane.

Joanna Walerowicz

mojszmal.pl

Inspektor pracy może nakładać na firmy wysokie kary finansowe

Do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy nadzór i kontrola działalności wszystkich firm w kwestii zachowania przez nie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz regulacji dotyczących legalności zatrudnienia.

Kontrola PIP dokonywana jest przez inspektorów pracy, którzy mają szereg uprawnień, które umożliwiają im m.in. bez przeszkód poruszać się po obszarze zakładu pracy, wykonywać swoje obowiązki bez wcześniejszego zawiadamiania, konieczności przechodzenia rewizji osobistej czy posiadania przepustki. Dodatkowo inspektor może sprawdzać tożsamość pracowników, a także zażądać od nich przekazywania ustnie lub pisemnie informacji dotyczące sprawy poddawanej kontroli. Takie same wymogi mogą być stawiane kontrolowanemu pracodawcy.

W przypadku stwierdzenia naruszenia legalności zatrudnienia inspektor jest zobowiązany niezwłocznie powiadomić o tym właściwe instytucje, tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, organ podatkowy oraz policję i straż graniczną. Ma także prawo wystąpić z wnioskiem do sądu o ukaranie osób odpowiedzialnych za wykryte nieprawidłowości.

W sytuacji stwierdzenia naruszeń w zakresie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, właściwe jednostki PIP mają uprawnienia m.in. do:

– nakazania odstąpienia od działalności lub prac, gdy naruszenie powoduje zagrożenie zdrowia lub życia pracowników oraz przydzielenia innej pracy zatrudnionym, jeśli nie posiadają odpowiednich kwalifikacji,

– nakazania wyeliminowania stwierdzonych uchybień w ustalonym czasie,

– nakazania, w przypadku gdy stan bezpieczeństwa i higieny pracy powoduje zagrożenie życia lub zdrowia osób zatrudnionych, przerwania prowadzenia konkretnej działalności,

– zakazania prowadzenia działalności lub świadczenia pracy w miejscach, w których stan warunków pracy stwarza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pracowników,

– nakazania ustalenia przyczyn i okoliczności wypadku,

– nakazania wypłaty pracownikom należnej płacy za pracę lub innego świadczenia należnego pracownikowi.

Inspektor kontrolujący dany zakład pracy, w sytuacji wykrycia nieprawidłowości może również nałożyć na pracodawcę karę finansową w formie mandatu w wysokości od 1 do 2 tys. zł. Jeżeli wykroczenie ma miejsce co najmniej po raz drugi w trakcie dwóch lat, inspektor ma prawo nałożyć na niego grzywnę w wysokości 5 tys. zł. W przypadku, gdy winny wykroczenia odmawia przyjęcia mandatu lub nie wyraża zgody na udostępnienie miejsc, które inspektor chce skontrolować lub nie chce udzielić żądanych informacji, inspektor może uznać takie zachowanie za wykroczenie i nałożyć karę finansową w wysokości od 1 tys. do 30 tys. zł. Całkowite udaremnienie wykonania kontroli może zostać uznane za przestępstwo, za które grozi kara pozbawienia wolności do trzech lat.

Joanna Walerowicz

mojszmal.pl

Czego nie powinien robić windykator?

Kilka tygodni temu rząd przyjął nowe założenia do ustawy antylichwiarskiej, które mają bardziej zabezpieczyć interesy osób decydujących się na pożyczki tzw. ”chwilówki”. Jednak zanim nowe regulacje zaczną obowiązywać, warto posiadać wiedzę, jak obronić się przed windykatorami, którym podmioty udzielające takich pożyczek sprzedają złe długi.

Przede wszystkim osoba zadłużona powinna zostać powiadomiona o zmianie wierzyciela, co oznacza, że od teraz będzie się z nią kontaktować windykator, a nie instytucja pożyczkowa. Po drugie windykator ma zawężone pole działania. Oznacza to, że nie może nachodzić nas w domu, obrażać, zastraszać ani grozić przejęciem własności. Jedyną osobą, która może wejść do domu dłużnika bez jego akceptacji jest komornik z prawomocnym wyrokiem sądu, który ma ze sobą.

Innym postępowaniem, jakiego nie może dopuścić się windykator jest rozmowa o dłużniku z jego pracodawcą, przyjaciółmi lub znajomymi. Nie może także żądać numeru jego rachunku bankowego czy oszczędnościowego, straszyć wpisem do rejestru dłużników lub zawiadomieniem służb policyjnych o przestępstwie.

Warto wiedzieć, że pisma, w których windykator wysnuwa groźbę egzekucji majątku nie posiadają mocy prawnej. Postępowanie egzekucyjne może rozpocząć się wyłącznie na wniosek komornika na podstawie prawomocnego wyroku sądowego.

Jak efektywnie bronić się przed nadgorliwym windykatorem? Dobrze jest rejestrować wszystkie przeprowadzone z nim rozmowy. Potrzebne jest jednak wcześniejsze uprzedzenie o tym zamiarze. Gdy prośby o zaprzestanie nękania telefonami, SMSami i wezwaniami nie przyniosą pożądanego skutku, należy zawiadomić policję lub w prokuraturze złożyć zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Ponadto można również złożyć doniesienie o nieetycznym działaniu windykatora do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Joanna Walerowicz

mojszmal.pl